از جمله شفاعت کنندگان,"حجرالاسود"است.حضرت علي-عليه السلام-مي فرمايد:"اين سنگ را بر خيري که انجام مي دهيد,شاهد بگيريد;چون روز قيامت اين سنگ شافعي است مشفع که براي آن يک زبان و دو لب است و براي کسي که او را لمس کند,شهادت مي دهد."(کنز العمال,ج 12,ص217,ح34739;جامع الصغير سيوطي,ص225.) اين روايت را ابو نعيم نقل کرده است و گفته است:چنين حديثي صحيح و ثابت است که حضرت علي-عليه السلام- آن را فرموده است.

عزيزي در شرح خود مي گويد:"اشهدوا" يعني سنگ سياه را بر افعال و اعمال خيري مثل بوسيدن آن,لمس کردن,دعا کردن و ذکر خداوند,که در نزدش انجام مي دهيد شاهد بگيريد. اينکه در روايت آمده است: "فانه شافع" يعني شفاعت مي کند درباره کسي که آن را شاهد بر اعمال خيرش گرفت,"مشفع" يعني شفاعت اين سنگ پذيرفته مي شود.(فيض القدير,ج1,ص527)

برآيند اينکه شفاعت و دعا از مقوله واحد هستند,و چنين نيست که اگر کسي شفاعت کرد بر خداوند واجب باشد که آن را اجابت کند بلکه قبول شفاعت و اجابت دعا از الطاف و فضل اوست.