از جمله شافعان مردگان هستند.

ابن تيميه مي گويد:درخواست شفاعت از مردگان بدعت است و ابن عبدالوهاب و صنعاني مي گويند:چنين شفاعتي کفر و شرک است. از ديدگاه ابن تيميه درباره طلب شفاعت از پيامبران و صالحان و ... مجوزي براي ما صادر نشده است که به ميت بگوييم "ادع لنا"(برايمان دعا کن) "اسال لنا ربک"(براي ما از خداوند مسالت نما) در اين رابطه احدي از صحابه و تابعان چيزي نقل نکرده و هيچ يک از ائمه چهارگانه اهل سنت ما را امر به چنين طلبي نکرده اند و در اين مورد حديثي هم نيامده است.

پاسخ:اگر منع و حرمت طلب شفاعت از اموات به جهت اين باشد که اصلا خطاب کردن به معدوم_بر فرضي که انسان بعد از مرگ نابود مي شود_محال است,مي گوييم:پيامبر اسلام و ساير پيامبران بعد از مرگ زنده هستند و سخنان انسان هاي زنده را مي شنوند و جواب آنها را مي دهند و سلام کسي که بر آنان درود مي فرستد,به ايشان مي رسد و علم پيامبر بعد از فوتش,همانند علم او در دوران حياتش است. و تمام اعمال امت بر او عرضه ميشود و او براي گناهان آنان طلب آمرزش مي کند و اين چيزي است که عالمان و متکلمان بدان تصريح دارند,انکار چنين چيزي براي هيچ کس امکان ندارد.

سهمودي(عالم شافعي) مي گويد:شکي در حيات روحاني پيامبر اعظم بعد از فوت او نيست و نيز ساير پيامبران در قبر هاي خود زنده هستند و حيات آنان کامل تر از حيات شهدايي است که خداوند از آن خبر داده است.(و لا تقولوا لمن يقتل في سبيل الله امواتا بل احياء عند ربهم يرزقون)

از طرفي پيامبر ما,سرور شهيدان است و اعمال آنان با ترازوي اعمال او سنجيده مي شود.رسول گرامي اسلام فرموده است:علم من بعد از وفاتم,همانند علم من در دوران حياتم در دنيا است.

ابن ماجه به سند حسن-چنان که منذري هم گفته است-از ابي الدردا نقل مي کند:پيامبر فرمود:روز جمعه بر من زياد درود فرستيد,چون آن درود در نظرگاه ملائکه است و آنها شاهد آن درود هستند و کسي نيست که بر من درود بفرستد,مگر آنکه بعد از فراغت از آن درود او بر من عرضه مي شود.ابي الدرداء ميگويد:به پيمبر عرض کردم:بعد از وفات شما چگونه است؟فرمود:بعد از مرگ خداوند بر زمين حرام کرد که اجساد انبيا را از بين ببرد.

پيامبر خدا زنده است و نزد خدا روزي دارد.

بر طبق اين دلايل حيات بدن هاي پيامبران همانند حالت دنياست اما بي نياز از خوراک,آنان داراي قدرتي اند که توان نفوذ در اين عالم را دارند.(وفاء الوفاء ج 4,ص 1349)

و قسطاني گويد:شکي نيست که حيات پيامبران ثابت و مشخص است و پيامبر ما از ساير پيامبران افضل است در اين صورت حياتشان هم کامل تر از سايرين خواهد بود.(المواهب اللدنيه ج3 ص413)

آيا امکان دارد که بگوييم:شفاعت و طلب دعا از پيامبر اکرم بدعت يا کفر و شرک است؟تنها بايد گفته شود بر آنان واجب است نظري دوباره بر گفتار خود بيندازند و در احاديث و کلمات پزوهشگران جست و جو کنند تا بفهمند سخناني که به زبان رانده و در نوشتارهاي خود ثبت کرده اند از دايره علم و تحقيق به دور است و آرايي که در اين زمينه داده اند دلالت بر کمي معلومات و فهم کوتاه آن ها از اصول و مباني خودشان است.